Święto Świętych Apostołów Piotra i Pawła

Święto Świętych Apostołów Piotra i Pawła

Święto dwóch największych Apostołów – Piotra i Pawła Kościół obchodzi 29 czerwca. Św. Piotr był uczniem wybranym przez Jezusa do pełnienia posługi prymatu w Kościele. Gorliwość misyjna św. Pawła sprawiła, że w bardzo wielu miejscach głosił Ewangelię i zakładał Kościoły. Zyskał miano „Apostoła Narodów”. Obaj przez swoje męczeństwo są związani z Rzymem.

Uroczystość świętych Apostołów Piotra i Pawła już od połowy III wieku obchodzona jest wspólnie 29 czerwca. Obaj Apostołowie ponieśli śmierć męczeńską w Rzymie w czasie prześladowania za cesarza Nerona. Piotr zginął około 64 r. Tradycja przekazuje, że został ukrzyżowany. Apostoł jednak wyznał, że nie jest godny umrzeć jak Jezus. Dlatego też został przybity do krzyża głową w dół. Paweł, przez jakiś czas więziony w Rzymie, został ścięty mieczem około 67 r.

Posługa apostolska Piotra i Pawła w Rzymie oraz poniesione tam męczeństwo sprawiły, że Kościół Rzymski nabrał kluczowego znaczenia w chrześcijaństwie. Biskup Rzymu, następca św. Piotra oraz spadkobierca tradycji apostolskiej św. Pawła cieszy się pierwszeństwem i władzą biskupią w całym Kościele. Św. Piotr – pierwszy biskup Rzymu – jest uznawany za pierwszego w gronie Apostołów, który otrzymał od Jezusa specjalną władzę określaną mianem prymatu. Jego następcy, papieże, sprawują najwyższą władzę kościelną. Są też obdarzeni łaską nieomylności w oficjalnym i uroczystym nauczaniu całego Kościoła w sprawach wiary i moralności.

Na znak łączności biskupów ze Stolicą Apostolską w uroczystość św. Piotra i Pawła papież wręcza metropolitom paliusze. Są to koliste wstęgi, ozdobione sześcioma krzyżami, wykonane z białej wełny. Baranki, od których pochodzi wełna, zostają pobłogosławione każdego roku 21 stycznia, w dniu św. Agnieszki. Papież nakłada paliusze arcybiskupom metropolitom mianowanym w ostatnim okresie. Paliusze są symbolem władzy, jaką zgodnie z prawem metropolita pozostający w komunii z Kościołem Rzymu obejmuje w swojej metropolii. Arcybiskup metropolita zakłada paliusz tylko na terenie swojej własnej archidiecezji podczas uroczystej liturgii.

Co roku na uroczystość świętych apostołów Piotra i Pawła do Rzymu przybywa delegacja Patriarchatu Ekumenicznego. „Obowiązkiem naszych Kościołów jest nieustanne umacnianie i rozwijanie dialogu miłości i prawdy, istniejącego między nimi” – napisał patriarcha Konstantynopola Bartłomiej I. Przesłał on papieżowi Benedyktowi XVI  okolicznościowe przesłanie z okazji przypadającego 29 czerwca święta patronów Kościoła katolickiego. List honorowego zwierzchnika światowego prawosławia przekazała Ojcu Świętemu delegacja Patriarchatu, której przewodniczył osobisty wysłannik Bartłomieja – metropolita Francji Emanuel.

W marcu 2003 r., w odpowiedzi na wniosek ks. kard. Józefa Glempa Kongregacja ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów postanowiła, że Uroczystość Św. Apostołów Piotra i Pawła w Kościele Polskim nie obowiązuje jako święto nakazane.

W uroczystość Apostołów Piotra i Pawła za pobożne ucałowanie przedmiotu kultu religijnego (krzyża, różańca, szkaplerza, medalika) poświeconych przez papieża lub biskupa, oprócz odpustów cząstkowych, wierny może uzyskać odpust zupełny, gdy odmówi dodatkowo wyznanie wiary.

Ogłoszenia duszpasterskie 28.06-05.07

Ogłoszenia duszpasterskie 28.06-05.07

Ogłoszenia duszpasterskie – XIII niedziela roku A – 28.06.2020

 

  1. Kończy się czerwiec – miesiąc szczególnej modlitwy do Najświętszego Serca Pana Jezusa. Pamiętajmy jednak o powinności wynagradzania Bożemu Sercu za popełniane grzechy, za wszelkie zniewagi i nasze braki w wierze, nadziei i miłości.
  2. Jutro przypada uroczystość Świętych Apostołów Piotra i Pawła. W kalendarzu liturgicznym czcimy ich razem, są dwoma wielkimi filarami, na których wsparty jest Kościół rzymski. Tradycja głosi, że ponieśli śmierć męczeńską tego samego dnia. Ich wstawiennictwu będziemy polecać wierzących, zwłaszcza pasterzy Chrystusowej owczarni. W swoich modlitwach pamiętajmy o papieżu Franciszku – Piotrze naszych czasów. Msze św. w tym dniu o 10.00 i 17.00. Odpust w parafii Radoszyce w naszym dekanacie.
  3. W piątek obchodzimy święto Św. Tomasza, który pokonał niemoc własnej wiary i jak głosi tradycja, zaniósł naukę Chrystusa aż do Indii, gdzie zginął śmiercią męczeńską.
  4. W tym tygodniu przypada pierwszy czwartek, pierwszy piątek i pierwsza sobota miesiąca. W czwartek dziękujemy za dar Eucharystii i kapłaństwa, prosimy o nowe i święte powołania do pracy w Kościele, także z naszej wspólnoty parafialnej. W piątek pragniemy wypełnić prośbę Pana Jezusa o modlitwę, wynagradzającą za grzechy nasze i całego świata. Spowiedź od 16.00 do 17.00. W sobotę czcimy Matkę Najświętszą i powierzamy Jej matczynej opiece naszą codzienność.
  5. 4 lipca, o godzinie 19.00 w parafii Węgrzyn rozpoczynają się katechezy dla narzeczonych w ramach bezpośredniego przygotowania do małżeństwa. Narzeczeni, którzy w najbliższym czasie planują zawarcie małżeństwa, proszeni są, aby wzięli udział w katechizacji narzeczonych. Składa się ona z 10 spotkań formacyjnych, zakończonych dniem skupienia. Proszę o zgłoszenie się do kancelarii parafialnej po odbiór wyprawek dla narzeczonych i szczegółowe informacje.
  6. Rok szkolny kończymy w nietypowych warunkach, wszystkim dzieciom, młodzieży, rodzicom, nauczycielom oraz rozpoczynającym wakacje i urlopy życzę udanego, spokojnego i bezpiecznego wypoczynku.

Uroczystość Narodzenia św. Jana Chrzciciela

Uroczystość Narodzenia św. Jana Chrzciciela

W dniu 24 czerwca, pół roku przed narodzeniem Jezusa, Kościół powszechny obchodzi Uroczystość Narodzenia św. Jana Chrzciciela, który poprzedził przyjście Chrystusa i ukazał Go ludowi. Był pierwszym świętym czczonym w całym Kościele.

Imię Jan jest pochodzenia hebrajskiego i oznacza tyle, co “Bóg jest łaskawy”. Jan Chrzciciel urodził się jako syn kapłana Zachariasza i Elżbiety (Łk 1, 5-80). Jego narodzenie z wcześniej bezpłodnej Elżbiety i szczególne posłannictwo zwiastował Zachariaszowi archanioł Gabriel, kiedy Zachariasz jako kapłan okadzał ołtarz w świątyni (Łk 1, 8-17). Przyszedł na świat sześć miesięcy przed narodzeniem Jezusa (Łk 1, 36), prawdopodobnie w Ain Karim leżącym w Judei, ok. 7 km na zachód od Jerozolimy. Wskazuje na to dawna tradycja, o której po raz pierwszy wspomina ok. roku 525 niejaki Teodozjusz. Przy obrzezaniu otrzymał imię Jan, zgodnie z poleceniem anioła. Z tej okazji Zachariasz wyśpiewał kantyk, w którym sławi wypełnienie się obietnic mesjańskich i wita go jako proroka, który przed obliczem Pana będzie szedł i gotował mu drogę w sercach ludzkich (Łk 1, 68-79). Kantyk ten wszedł na stałe do liturgii i stanowi istotny element codziennej porannej modlitwy Kościoła – Jutrzni. Poprzez swoją matkę, Elżbietę, Jan był krewnym Jezusa (Łk 1, 36).

Cztery Ewangelie podkreślają wielkie znaczenie postaci Jana Chrzciciela, jako proroka, który zamyka Stary Testament i rozpoczyna Nowy, wskazując na Jezusa z Nazaretu jako Mesjasza, Pomazańca Pańskiego. Faktycznie sam Jezus będzie mówił o Janie w ten sposób: «On jest tym, o którym napisano: Oto Ja posyłam mego wysłańca przed Tobą, aby przygotował Ci drogę. Zaprawdę, powiadam wam: Między narodzonymi z niewiast nie powstał większy od Jana Chrzciciela. Lecz najmniejszy w królestwie niebieskim większy jest niż on» (Mt 11, 10-11).

Jemu Bóg powierzył misję wskazania na Jezusa jako na Oczekiwanego. Spełnił to nad Jordanem, gdy wśród tłumu grzeszników rozpoznał Świętego. Wzbraniając się, spełnił swą powinność: obmył Jezusa wodą pokuty. Na tę chwilę przygotował go Bóg. A Jan został tej chwili wierny, tak jak zawsze był wierny dobru. Tę wierność przypłacił życiem. Jako Głos do końca był wierny Słowu. Jako człowiek zasłużył na jedyną w swoim rodzaju pochwałę z ust Jezusa: „Między narodzonymi z niewiast nie ma większego od Jana” (Łk 7,28). Wielki powołaniem, wielki wiernością, wielki dobrocią Prorok znad Jordanu. Zniknął w blasku Jezusa — ale do tego został powołany, aby Jezus wzrastał, a on sam się umniejszał (J 3,30).

Źródło: https://misericors.org/

Ogłoszenia duszpasterskie 28.06-05.07

Ogłoszenia duszpasterskie 21-28.06

Ogłoszenia duszpasterskie XII niedziela zwykła 21.06.2020.

Komunikat w związku z 15. Rocznicą koronacji obrazu Matki Bożej Miłosierdzia w Skarżysku-Kamiennej

Czcigodni Księża, Drogie Osoby Życia Konsekrowanego

Drodzy Siostry i Bracia

W dniu, 2 lipca 2005 roku został uroczyście ukoronowany, dzięki decyzji Św. Jana Pawła II, koronami papieskimi, Obraz Matki Bożej Ostrobramskiej w Skarżysku-Kamiennej. W uroczystości tej uczestniczyło ok. 30 000 pielgrzymów. Zbliża się 15. rocznica tego, doniosłego wydarzenia.

W dniu, 2 lipca 2020 roku będziemy przeżywali jubileuszowe dziękczynienie za dar Bożego Miłosierdzia, za NMP Matkę Miłosierdzia oraz za koronację Obrazu Matki Bożej Ostrobramskiej.

Będzie to także nasze diecezjalne dziękczynienie za Osobę i pontyfikat Św. Jana Pawła II, który odegrał niezwykłą rolę w historii Kościoła, świata, naszej Ojczyzny oraz wielu z nas. To dzięki Ojcu Świętemu Janowi Pawłowi II dokonała się koronacja w Skarżysku-Kamiennej. Mimo tego, że Św. Jan Paweł II stał się wielkim autorytetem dla całego świata – jest coraz częściej atakowany w naszej Ojczyźnie.

Naszym uroczystościom będzie przewodniczył J.E. Ksiądz Kardynał Stanisław Dziwisz, tak bardzo mocno związany z Osobą Św. Jana Pawła II, który także w ostatnim czasie doświadcza wielu ataków.

Program uroczystości:

16.00 – poświecenie Drogi Różańcowej.
17.00 – koncert pieśni maryjnych w wykonaniu Chóru Reprezentacyjnego Wojska Polskiego.
18.00 – koncelebrowana Eucharystia pod przewodnictwem J.E. Księdza Kardynała Stanisława Dziwisza.

Wspólnie z Księdzem Kustoszem serdecznie zapraszamy na te uroczystości.

Ks. prał. Jerzy Karbownik                                                X Henryk Tomasik
Kustosz Sanktuarium                                                       Biskup Radomski

 

  1. Trwa czerwiec – miesiąc szczególnej modlitwy do Najświętszego Serca Pana Jezusa. Modląc się, słowami Litanii do Serca Jezusowego, wynagradzamy Bożemu Sercu grzechy nasze i bliźnich. Dziękujemy za ogrom Bożego miłosierdzia, którego doświadczamy i prosimy o opiekę Bożą w naszej codzienności.
  2. Jutro na Mszy św. o godz. 17.00, którą sprawował będzie bp Ordynariusz Henryk Tomasik, grupa młodzieży przyjmie sakrament bierzmowania. Kandydatów do bierzmowania, ich rodziny i świadków proszę o przybycie 15 minut przed rozpoczęciem Mszy św. Odmówimy Litanię do NSJ i pomodlimy się o Dary Ducha Świętego. Ofiary zebrane na tacę w tym dniu, przeznaczone będą na potrzeby misji. We Mszy św. uczestniczymy, zachowując rygory epidemiologiczne – bezpieczne odległości i zasłonięte twarze.
  3. We wtorek obchodzimy Dzień Ojca. Naszymi modlitwami otoczmy wszystkich ojców, aby odpowiedzialnie i z miłością wypełniali swoje obowiązki w codziennych staraniach o własne rodziny. A dla tych, których powołał Bóg do siebie, upraszajmy dar nieba.
  4. W środę, 24 czerwca przypada uroczystość Narodzenia Świętego Jana Chrzciciela. To wielki nauczyciel i świadek Bożej prawdy za, którą oddał życie.
  5. W piątek, 26 czerwca zakończenie roku szkolnego. Z powodu ograniczeń, związanych z epidemią, przebiegać będzie inaczej niż zwykle. Msza św. na zakończenie roku szkolnego i katechetycznego będzie w niedzielę, 28 czerwca,na sumie. Zapraszam dzieci, młodzież, nauczycieli i rodziców. Spowiedź w środę, czwartek i piątek od 16.30. do 17.
  6. Nasze, Wyższe Seminarium Duchowne w Radomiu przyjmuje kandydatów, pragnących poświęcić się służbie Bożej w kapłaństwie. Tych, którzy odczytują w sobie głos Chrystusowego wezwania, zapraszamy na rozmowę kwalifikacyjną do rektoratu. Czas zgłoszeń do 18 września.
  7. W Gościu niedzielnym m.in. artykuł: „Naczynia połączone” – o praktyce nabożeństw pierwszych czwartków, piątków i sobót miesiąca.

 

 

Obchodzimy dzisiaj Kult Niepokalanego Serca Maryi

Obchodzimy dzisiaj Kult Niepokalanego Serca Maryi

Do ogłoszenia przez Piusa IX 8 grudnia 1854 r. dogmatu o Niepokalanym Poczęciu przyczynił się niewątpliwie kult Serca Najświętszej Maryi Panny. Rozwijał się równolegle z kultem Najświętszego Serca Jezusa, a swymi początkami sięgał czasów średniowiecza. Już w XIV wieku pojawiły się obrazy i rzeźby przebitego siedmioma mieczami serca Bolesnej Matki Zbawiciela. W połowie XVII wieku św. Jan Eudes rozpowszechniał obrazy Matki Bożej, ukazującej – na podobieństwo Jezusa – swe Serce. Na „cudownym medaliku”, rozpowszechnianym po objawieniach, jakie w 1830 r. miała św. Katarzyna Laboure, pod monogramem „M” widnieją dwa serca: Jezusa i Maryi. Także założone w Paryżu w 1836 r. Bractwo Matki Bożej Zwycięskiej szerzyło cześć Serca Maryi. W XIX wieku powstały liczne zgromadzenia zakonne pod wezwaniem Serca Maryi lub Serc Jezusa i Maryi.
Do zaistnienia kultu i nabożeństwa do Niepokalanego Serca Maryi najbardziej przyczyniły się objawienia, jakie miały miejsce w 1917 r. w Portugalii. Kiedy 13 maja troje dzieci: Łucja (lat 10), jej brat cioteczny Franciszek (lat 9) i jego siostra Hiacynta (lat 8) pasły niedaleko od Fatimy owce, ujrzały w południe silny błysk jakby potężnej błyskawicy, który powtórzył się dwa razy. Zaniepokojone dzieci zaczęły zbierać się do domu, gdy ujrzały na dębie postać Matki Bożej i usłyszały Jej głos:

„Nie bójcie się, przychodzę z nieba. Czy jesteście gotowe na cierpienia i pokutę, aby sprawiedliwości Bożej zadośćuczynić za grzechy, jakie Jego majestat obrażają? Czy jesteście gotowe nieść pociechę memu Niepokalanemu Sercu?”.

Matka Boża poleciła dzieciom, aby przychodziły na to miejsce 13. dnia każdego miesiąca. W trzecim objawieniu, 13 lipca, prosiła, aby w każdą pierwszą sobotę miesiąca była przyjmowana Komunia św. wynagradzająca. Podczas tych objawień Matka Boża wielokrotnie sama nazwała swe serce „niepokalanym”.
W piątym objawieniu, 13 września, poleciła dzieciom, aby często odmawiały Różaniec w intencji zakończenia wojny. Ostatnie zjawienie się Matki Bożej – 13 października oglądało ok. 70 tys. ludzi. Od samego rana padał deszcz. Nagle rozsunęły się chmury i ukazało się słońce. Z tłumu dały się słyszeć okrzyki przerażenia: bowiem słońce zaczęło zataczać koła po niebie i rzucać strumienie barwnych promieni…
Objawienia fatimskie stawały się coraz bardziej sławne i wywoływały coraz żywsze zainteresowanie, m.in. ze względu na zapowiedziane w nich wydarzenia, a zwłaszcza na tzw. tajemnicę, która została przekazana wyłącznie do wiadomości papieża. Dziś znamy jej treść. Matka Boża zapowiadała nadejście jeszcze straszliwszych wojen niż ta, która się kończyła. Zapowiadała nowe prześladowanie Kościoła, zamach na papieża, rewolucję w Rosji. Prosiła, aby Jej Niepokalanemu Sercu poświęcić cały świat, a zwłaszcza Rosję.
Krwawa bolszewicka rewolucja wybuchła, kiedy jeszcze trwały objawienia. Jej ofiarą stał się również Kościół w Meksyku (1925r) oraz w Hiszpanii (1936r). A mimo to ostatnie z fatimskich poleceń Maryi nie zostało szybko spełnione. Dopiero kiedy wybuchła II wojna światowa, przypomniano sobie „tajemnicę fatimską” i 13 października 1942 r., w 15-lecie objawień, papież Pius XII drogą radiową ogłosił całemu światu, że poświęcił rodzaj ludzki Niepokalanemu Sercu Maryi.
Pius XII polecił, aby aktu poświęcenia dokonały poszczególne kraje. Pierwsza, z udziałem prezydenta państwa, uczyniła to Portugalia. 4 maja 1944 r. papież ustanowił dzień 22 sierpnia świętem Niepokalanego Serca Maryi. W Polsce zawierzenia naszego narodu Niepokalanemu Sercu Maryi dokonał dopiero po zakończeniu wojny – 8 września 1946 r. – Prymas Polski kard. August Hlond w obecności całego Episkopatu i około miliona pielgrzymów zgromadzonych na Jasnej Górze przed obrazem Matki Bożej Częstochowskiej. Do tego zawierzenia nawiązał kard. Stefan Wyszyński, kiedy w latach 1956, 1966 i 1971 oddawał naród polski w macierzyńską niewolę Maryi za wolność Kościoła w ojczyźnie i na całym świecie. W następnych latach akty te były ponawiane. Kościół w Polsce zawierzał także Maryi Jan Paweł II za każdym swym pobytem na Jasnej Górze.
Niby życzeniu Matki Bożej stało się zadość, ale trudno w akcie papieża Piusa XII dopatrzyć się wyraźnego zawierzenia Niepokalanemu Sercu Maryi Rosji. Niebawem też czerwony smok rozciągnął panowanie nad wieloma krajami, a na jego krwiożerczą służbę oddało się wielu intelektualistów całego świata. Wydawało się, że wkrótce rzuci do swych stóp całą ludzkość.
Wobec wciąż szalejącego bezbożnictwa wielu biskupów postulowało dokładne spełnienie prośby Fatimskiej Pani. W latach 1950-55 figura Matki Bożej Fatimskiej pielgrzymowała po wielu krajach. Wprawdzie na zakończenie Soboru Watykańskiego II (1964 r.) Paweł VI ogłosił Matkę Jezusa Matką Kościoła i posłał do Fatimy złotą różę, nie doszło jednak do postulowanego zawierzenia świata i Rosji Jej Niepokalanemu Sercu.
Dopiero wydarzenia z 13 maja 1981 r. – zamach na Papieża na Placu św. Piotra – przypomniały fatimską przepowiednię. Ojciec Święty Jan Paweł II spełnia wreszcie prośbę Matki Najświętszej i 7 czerwca 1981 r. zawierza ponownie całą ludzką rodzinę i Rosję Jej Niepokalanemu Sercu. Na owoce tego zawierzenia nie trzeba było długo czekać. Jesteśmy zobowiązani dawać świadectwo faktom, które dokonały się na naszych oczach.
Reforma liturgii w 1969 r. przeniosła święto Niepokalanego Serca Maryi na pierwszą sobotę po uroczystości Serca Pana Jezusa. W tym roku przypadnie ono 20 czerwca. Odprawiane zaś we wszystkie pierwsze soboty miesiąca nabożeństwa wynagradzające przypominają nam obowiązek podejmowania pokuty i zadośćuczynienia za grzechy współczesnego nam świata i za nasze grzechy.